ترجمه : 43 - نسبتهاى ناروايى كه به تو مىدهند همان است كه به پيامبران قبل از تو نيز داده شده ، پروردگار تو داراى مغفرت و مجازات دردناكى است . 44 - هر گاه آن را قرآنى عجمى قرار مىداديم حتما مىگفتند : چرا آياتش روشن نيست ؟ آيا قرآن عجمى از پيغمبرى عربى درست است ؟ ! بگو : اين براى كسانى كه ايمان آورده‌اند هدايت و درمان است ، ولى كسانى كه ايمان نمىآورند گوشهايشان سنگين است ، گويى نابينا هستند و آن را نمىبينند ، آنها همچون كسانى هستند كه از راه دور صدا زده مىشوند . 45 - ما به موسى كتاب آسمانى داديم ، سپس در آن اختلاف شد ، و اگر فرمانى از ناحيه پروردگار تو در اين زمينه صادر نشده بود ( كه بايد به آنها مهلت داد تا اتمام حجت شود ) در ميان آنها داورى مىشد ( و مشمول عذاب الهى مىگشتند ) ولى آنها هنوز در كتاب تو شك و ترديد دارند . 46 - كسى كه عمل صالحى بجا آورد نفعش براى خود او است و هر كس بدى كند به خويشتن بدى كرده ، و پروردگارت هرگز به بندگان ستم نمىكند . تفسير : قرآن هدايت است و درمان از آنجا كه كفار مكه شديدترين مبارزه را با آئين اسلام و شخص پيامبر ص آغاز كرده بودند و آيات گذشته از الحاد آنها در دلائل توحيد و كفر و تكذيبشان نسبت به آيات الهى خبر مىداد ، در نخستين آيه مورد بحث به عنوان تسلى خاطر پيامبر ص و آموختن درس استقامت و پايمردى به همه مسلمين كه در فشار دشمنان قرار مىگيرند ، مىفرمايد : « نسبتهاى ناروايى كه به تو داده مىشود همانست كه به پيامبران پيش از تو داده شد » ( * ( ما يُقالُ لَكَ إِلَّا ما قَدْ قِيلَ لِلرُّسُلِ مِنْ قَبْلِكَ ) * ) . اگر مجنون و ساحرت مىخوانند ، به پيامبران بزرگ پيشين همين نسبتها را دادند ، و اگر دروغگويت مىنامند آنها نيز از اين نسبت در امان نبودند ،